Werkelijk iedereen zingt vandaag de dag blij in koor: Second Life is ‘the next internet’. Behalve ik, want volgens mij zijn concepten die de wereld niet verbeteren maar slechts nabouwen al voor hun geboorte ten dode opgeschreven. Op Marketingfacts.nl gooi ik daarom maar eens de knuppel in het hoenderhok, met dit stukje toekomstfictie:
Sprookje Second Life definitief voorbij
Het in 2003 gestarte Second Life is, twee jaar na de grote hype uit 2007, met een kleine ceremonie ten grave gedragen. De 1283 ‘last standing’ avatars logden vandaag om 12u00 PDT gezamenlijk uit, en twee minuten daarna gaf Time Warner haar servers de doodsteek. Het ooit zo mooie sprookje is definitief voorbij.
Het einde van Second Life is een gevoelige klap voor Time Warner, het bedrijf dat Second Life in juli 2007 voor maar liefst $1.25 miljard ($200 per ooit aangemelde gebruiker) in haar portfolio opnam: haar beurskoers kelderde in de afgelopen drie hectische maanden met ruim 15%. Te weinig mensen hebben zien aankomen dat ‘het Madurodam van het Internet’ zó snel en zó hard ineen zou storten.
De eerste barsten in het Second Life sprookje vertoonden zich nog geen twee maanden na de grote overname, toen Reebok, American Apperal en Dell – SL ondernemers van het eerste uur – vlak na elkaar de stekkers uit hun virtuele shops trokken. Hun redenen – ‘te duur, te bewerkelijk en geen toegevoegde waarde’ -galmden het hele internet door en deden SL op de grondvesten schudden.
In directiekamers wereldwijd kwamen de rekenmachines terug op tafel, en werden SL managers ‘t vuur aan de schenen gelegd. Vragen zoals ‘Klopt het dat de ROI van een normale website ruim duizend maal zo hoog is als die van een SL shop?’, ‘Zijn we echt zóveel loonkosten kwijt aan die avatars?’ en ‘Is het echt waar dat we voor elke klant in SL maar liefst 3m2 virtueel vloeroppervlak nodig hebben?’ werden ineens vaker gesteld dan beantwoord, en opdrachten zoals ‘Beperk de bezoekduur per klant dan maar tot maximaal 5 minuten per week’, ‘Gooi de deuren dan ‘s nachts en in ‘t weekend maar dicht’ en ‘Haal al die leuke lolbroek functies er dan maar snel weer uit’ vaker uitgevoerd dan tegengesproken. De sneeuwbal was gaan rollen…
Helemáál mis ging het, toen in januari 2009 bekend werd dat er van die vele miljoenen aangemelde gebruikers slechts 5% vaker dan tien maal terugkeerde, en nog geen 0,25% langer dan een half jaar ‘actief inwoner’ bleef. Veel virtuele miljonairs schrokken hier zó ernstig van, dat ze hun Linden Dollars massaal in de verkoop gooiden, en de koers daarmee nog sneller deden zakken dan een ineenstortende WTC toren. Ze veranderden de sneeuwbal in no-time in een alles vernietigend monster, waarvoor vluchten zinloos was.
In Nederland valt de schade godzijdank mee. De meeste bedrijven die eind 2006 / begin 2007 met veel verwachtingen en rumoer hun virtuele kantoren en winkels startten, waren in al 2008 met stille trom weer vertrokken. Alleen de laatbloeiers – voornamelijk ‘old skool’ TV-stations – hebben gevoelige wonden te likken. Maar ach, die waren toch al op sterven na dood…
Second Life wordt hartstikke overhyped
Werkelijk iedereen zingt vandaag de dag blij in koor: Second Life is ‘the next internet’. Behalve ik, want volgens mij zijn concepten die de wereld niet verbeteren maar slechts nabouwen al voor hun geboorte ten dode opgeschreven. Op Marketingfacts.nl gooi ik daarom maar eens de knuppel in het hoenderhok, met dit stukje toekomstfictie:
Sprookje Second Life definitief voorbij
Het in 2003 gestarte Second Life is, twee jaar na de grote hype uit 2007, met een kleine ceremonie ten grave gedragen. De 1283 ‘last standing’ avatars logden vandaag om 12u00 PDT gezamenlijk uit, en twee minuten daarna gaf Time Warner haar servers de doodsteek. Het ooit zo mooie sprookje is definitief voorbij.
Het einde van Second Life is een gevoelige klap voor Time Warner, het bedrijf dat Second Life in juli 2007 voor maar liefst $1.25 miljard ($200 per ooit aangemelde gebruiker) in haar portfolio opnam: haar beurskoers kelderde in de afgelopen drie hectische maanden met ruim 15%. Te weinig mensen hebben zien aankomen dat ‘het Madurodam van het Internet’ zó snel en zó hard ineen zou storten.
De eerste barsten in het Second Life sprookje vertoonden zich nog geen twee maanden na de grote overname, toen Reebok, American Apperal en Dell – SL ondernemers van het eerste uur – vlak na elkaar de stekkers uit hun virtuele shops trokken. Hun redenen – ‘te duur, te bewerkelijk en geen toegevoegde waarde’ -galmden het hele internet door en deden SL op de grondvesten schudden.
In directiekamers wereldwijd kwamen de rekenmachines terug op tafel, en werden SL managers ‘t vuur aan de schenen gelegd. Vragen zoals ‘Klopt het dat de ROI van een normale website ruim duizend maal zo hoog is als die van een SL shop?’, ‘Zijn we echt zóveel loonkosten kwijt aan die avatars?’ en ‘Is het echt waar dat we voor elke klant in SL maar liefst 3m2 virtueel vloeroppervlak nodig hebben?’ werden ineens vaker gesteld dan beantwoord, en opdrachten zoals ‘Beperk de bezoekduur per klant dan maar tot maximaal 5 minuten per week’, ‘Gooi de deuren dan ‘s nachts en in ‘t weekend maar dicht’ en ‘Haal al die leuke lolbroek functies er dan maar snel weer uit’ vaker uitgevoerd dan tegengesproken. De sneeuwbal was gaan rollen…
Helemáál mis ging het, toen in januari 2009 bekend werd dat er van die vele miljoenen aangemelde gebruikers slechts 5% vaker dan tien maal terugkeerde, en nog geen 0,25% langer dan een half jaar ‘actief inwoner’ bleef. Veel virtuele miljonairs schrokken hier zó ernstig van, dat ze hun Linden Dollars massaal in de verkoop gooiden, en de koers daarmee nog sneller deden zakken dan een ineenstortende WTC toren. Ze veranderden de sneeuwbal in no-time in een alles vernietigend monster, waarvoor vluchten zinloos was.
In Nederland valt de schade godzijdank mee. De meeste bedrijven die eind 2006 / begin 2007 met veel verwachtingen en rumoer hun virtuele kantoren en winkels startten, waren in al 2008 met stille trom weer vertrokken. Alleen de laatbloeiers – voornamelijk ‘old skool’ TV-stations – hebben gevoelige wonden te likken. Maar ach, die waren toch al op sterven na dood…
Labels: second life
Categorie: Commentaar | Geen reacties »