De congrestijgers onder jullie zijn de afgelopen weken bijkans doodgegooid met de term crowdsourcing. Maar uit de diverse ‘Wat vond je ervan?’-video’s blijkt dat er nog maar weinig mensen begrijpen wat er precies mee bedoeld wordt.
Nina Pierson op 925.nl : ‘En wat vind jij van crowdsourcing?’ Bas Verhart, de drijvende kracht achter PICNIC: ‘Ik vind ‘t fantastisch!’ Nina: ‘Maar wat is het eigenlijk precies? Voor mij is het nog niet helemaal duidelijk.’ Bas: ‘Voor mij ook niet.’
Crowdsourcing is het inzetten van je publiek als bron. Voor bijvoorbeeld het vergaren van kennis, het opdoen van nieuwe ideeën of als extra handjes voor je productie. Een crowdsourcer gaat dus buiten zijn organisatie op zoek naar dingen die je normaliter juist binnen je organisatie vindt.
Om het wat beter te visualiseren is een analogie met de voedselproductie te trekken: als normale bedrijfsvoering gecultiveerde landbouw is, is crowdsourcing het zoeken naar eten in het wild. En in dat wild vind je bijzonder lekkere granen, tussen een gigantische zooi onkruid. Terwijl je in de gecultiveerde landbouw juist geen onkruid vindt, maar wel alleen maar standaard granen. Crowdsourcers zoeken dus buiten de gevestigde paden naar heel bijzondere dingen. En stoppen daar enorm veel moeite en werk in.
De meest inspirerende voorbeelden van crowdsourcing vinden we op tv. In de vorm van ‘Hollands Next Topmodel’ bijvoorbeeld, waar een modellenbureau één nieuw model selecteert uit een gigantische menigte tv-kijkers. Of in ‘Gezocht: Politie’, waar op dezelfde manier naar nieuw politiebloed wordt gezocht.
Deze voorbeelden geven meteen mooi de waarde van crowdsourcing aan: ‘Hollands Next Topmodel’ levert als kijkcijferkanon flink wat advertentie-inkomsten op, en ‘Gezocht: Politie’ verbetert het imago van agenten en levert daarmee automatisch meer sollicitaties op. Tegelijkertijd valt op hoeveel moeite dit kost: voor ‘Hollands Next Topmodel’ moesten er maar liefst 7000 inzendingen worden beoordeeld, werden er 1000 meisjes in levende lijve gescreend en vielen er negen would-be modellen op tv af, voor er uiteindelijk slechts ééntje overbleef. En bij het gloednieuwe ‘Gezocht: Politie’ kregen de crowdsourcers ook al meteen 700 aanmeldingen voor hun kiezen.
Wat je ook meteen ziet is dat dat crowsourcing soms nog interessanter is voor de media dan voor de crowdsourcer zélf. Wat er bij Hollands Next Topmodel zelfs toe leidde dat modellenbureau Max Models na twee seizoenen werd ingeruild voor het door de programmamakers zélf opgestart modellenbureau MTA Models. Het is dus niet zonder gevaren.
Toch doet tv het nog altijd stukken beter dan online, wat crowdsourcing betreft. Dankzij de schaarste in uitzendtijd. Deze verplicht de tv crowdsourcers immers hun onkruid zorgvuldig te wieden, terwijl de online crowdsourcers dat onkruid nog vaak laten staan. En door die luiheid hun doel niet bereiken.
Voor degenen die toch graag met crowdsourcing willen starten, heb ik deze tips: 1) Begin niet meteen een eigen wildplantage, maar start met het cherry picken van bestaande social media networks. 2) Wil je toch per se je eigen veldje? Vergeet dan niet het concept en álle exploitatierechten te kopen. 3) Heb je al een eigen veldje? Focus je dan vooral op het wieden van onkruid; geef je lekkernijen de rust en ruimte die ze nodig hebben.
This entry was posted
on maandag, september 29th, 2008 at 09:57 by Carl Mangold
and is filed under Commentaar.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
Wat is crowdsourcing?
Ik op Adformatie.nl:
De congrestijgers onder jullie zijn de afgelopen weken bijkans doodgegooid met de term crowdsourcing. Maar uit de diverse ‘Wat vond je ervan?’-video’s blijkt dat er nog maar weinig mensen begrijpen wat er precies mee bedoeld wordt.
Nina Pierson op 925.nl : ‘En wat vind jij van crowdsourcing?’ Bas Verhart, de drijvende kracht achter PICNIC: ‘Ik vind ‘t fantastisch!’ Nina: ‘Maar wat is het eigenlijk precies? Voor mij is het nog niet helemaal duidelijk.’ Bas: ‘Voor mij ook niet.’
Crowdsourcing is het inzetten van je publiek als bron. Voor bijvoorbeeld het vergaren van kennis, het opdoen van nieuwe ideeën of als extra handjes voor je productie. Een crowdsourcer gaat dus buiten zijn organisatie op zoek naar dingen die je normaliter juist binnen je organisatie vindt.
Om het wat beter te visualiseren is een analogie met de voedselproductie te trekken: als normale bedrijfsvoering gecultiveerde landbouw is, is crowdsourcing het zoeken naar eten in het wild. En in dat wild vind je bijzonder lekkere granen, tussen een gigantische zooi onkruid. Terwijl je in de gecultiveerde landbouw juist geen onkruid vindt, maar wel alleen maar standaard granen. Crowdsourcers zoeken dus buiten de gevestigde paden naar heel bijzondere dingen. En stoppen daar enorm veel moeite en werk in.
De meest inspirerende voorbeelden van crowdsourcing vinden we op tv. In de vorm van ‘Hollands Next Topmodel’ bijvoorbeeld, waar een modellenbureau één nieuw model selecteert uit een gigantische menigte tv-kijkers. Of in ‘Gezocht: Politie’, waar op dezelfde manier naar nieuw politiebloed wordt gezocht.
Deze voorbeelden geven meteen mooi de waarde van crowdsourcing aan: ‘Hollands Next Topmodel’ levert als kijkcijferkanon flink wat advertentie-inkomsten op, en ‘Gezocht: Politie’ verbetert het imago van agenten en levert daarmee automatisch meer sollicitaties op. Tegelijkertijd valt op hoeveel moeite dit kost: voor ‘Hollands Next Topmodel’ moesten er maar liefst 7000 inzendingen worden beoordeeld, werden er 1000 meisjes in levende lijve gescreend en vielen er negen would-be modellen op tv af, voor er uiteindelijk slechts ééntje overbleef. En bij het gloednieuwe ‘Gezocht: Politie’ kregen de crowdsourcers ook al meteen 700 aanmeldingen voor hun kiezen.
Wat je ook meteen ziet is dat dat crowsourcing soms nog interessanter is voor de media dan voor de crowdsourcer zélf. Wat er bij Hollands Next Topmodel zelfs toe leidde dat modellenbureau Max Models na twee seizoenen werd ingeruild voor het door de programmamakers zélf opgestart modellenbureau MTA Models. Het is dus niet zonder gevaren.
Toch doet tv het nog altijd stukken beter dan online, wat crowdsourcing betreft. Dankzij de schaarste in uitzendtijd. Deze verplicht de tv crowdsourcers immers hun onkruid zorgvuldig te wieden, terwijl de online crowdsourcers dat onkruid nog vaak laten staan. En door die luiheid hun doel niet bereiken.
Voor degenen die toch graag met crowdsourcing willen starten, heb ik deze tips: 1) Begin niet meteen een eigen wildplantage, maar start met het cherry picken van bestaande social media networks. 2) Wil je toch per se je eigen veldje? Vergeet dan niet het concept en álle exploitatierechten te kopen. 3) Heb je al een eigen veldje? Focus je dan vooral op het wieden van onkruid; geef je lekkernijen de rust en ruimte die ze nodig hebben.
Tags: crowdsourcing
This entry was posted on maandag, september 29th, 2008 at 09:57 by Carl Mangold and is filed under Commentaar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.