26
Jan
2009
12
Jan
2009
De broekzak van je klant
Welke merkbeleving stop jij in de broekzak van je klanten? Er zijn en komen een paar prachtige smartphones op de markt, waarop je met je merk een mooi plekje op het startscherm kan veroveren. En dat is natuurlijk de natte droom van menig marketeer.
Maar eenvoudig is anders: elke combinatie van smartphone en OS heeft namelijk weer zijn eigen, specifieke voor- en nadelen.
Ik zet ze even voor je op een rijtje:
Symbian
Voordelen: vrijwel alle toestellen van Nokia en Sony-Ericsson draaien het Symbian OS. En het marktaandeel hiervan is dan ook bizar groot. Nadelen: hoeveel applicaties hebben al die Nokia-gebruikers die je kent nu eigenlijk op hun toestel geïnstalleerd? Juist ja. Pas met Symbian LoCo op de N97 zal dit op gang komen, en dat toestel is helaas nog niet verkrijgbaar.
iPhone
Voordelen: bijzonder knappe hard- en software, professionele ontwikkelomgeving en een fantastische AppStore. Nadelen: objective-C programmeurs zijn lastig te vinden, en het onder de knie krijgen van die programmeertaal is niet voor iedereen weggelegd. Daarnaast kent de AppStore een tamelijk strenge ballotage, waardoor het kan voorkomen dat jouw reeds 100 procent uitontwikkelde applicatie helemaal nooit toegelaten wordt.
Android
Voordelen: applicaties worden in J2ME geprogrammeerd, en Java-programmeurs zijn tamelijk makkelijk te vinden. Nadelen: er verschijnen dit jaar een hele mik verschillende Android-toestellen, van een scala aan fabrikanten. Met als gevolg dat je applicatie straks op 90 procent van die toestellen prima werkt, maar je helpdesk door de overige 10 procent van je gebruikers volledig wordt plat gebeld.
Blackberry
Voordelen: ligt heel goed in zakelijke markt, degelijke hardware, en de software wordt in Java ontwikkeld. Nadelen: de zakelijke apparaatjes vinden vooralsnog weinig aftrek in de consumentenmarkt, en de ontwikkelomgeving wordt door menig programmeur als ‘a complete disaster’ omschreven.
Palm
Voordelen: applicaties worden, net als websites, in HTML/CSS/Javascript ontwikkeld. En programmeurs die dát onder de knie hebben zijn er in overvloed. Nadelen: het eerste webOS-toestel – de Palm Pre – komt pas over een paar maanden op de markt, en dat webOS moet zich dus nog vanuit ‘t niets gaan bewijzen.
Windows Mobile
Voordelen: eeehhh… Nadelen: Windows Mobile bestaat al meer dan tien jaar, maar grossiert nog steeds in fouten, missers en gebruiksongemak. Wellicht heeft Microsoft in de volgende versie van Windows Mobile genoeg ideeën van anderen gekopieerd om het enigszins bruikbaar te maken, maar anders is het wat mij en veel anderen betreft echt over en uit voor Windows op smartphones.
Maar… naast deze voor- en nadelen voor applicatieontwikkelaars zijn er natuurlijk ook nog de doelgroepen die je keuze voor één of meerdere platformen bepalen. Voor ‘t gemak geef ik je hier enkele top 3 -keuzes:
Hippe consumenten? 1) iPhone, 2) Palm, 3) Android.
Doorsnee consumenten? 1) Symbian, 2) iPhone, 3) Palm.
Nerdy consumenten? 1) Android, 2) iPhone, 3) Symbian.
Hippe zakenmensen? 1) iPhone, 2) Blackberry, 3) Windows.
Doorsnee zakenmensen? 1) Blackberry, 2) Windows, 3) Symbian.
Domme zakenmensen? 1) Windows, 2) Symbian, 3) Blackberry.
Op z’n hondjes
Ik op Adformatie.nl:
Er is iets raars aan de hand. Twitter denkt dat het 250 miljoen waard is. Maar dat is nog niet het gekste. Er is namelijk minimaal één grote investeerder die dat niet eens zo’n krankjorum idee vindt.
Twitter is dat communicatiekanaal waarin mensen hun drollen kwijt kunnen, handzaam opgedeeld in keuteltjes van maximaal 140 letters elk. Waarmee ze de hele wereld continu vertellen waar ze zijn, wat ze doen, waar ze heen willen, wat ze vergeten zijn, wat ze gekocht hebben, wat ze uit hun handen hebben laten flikkeren, wat ze eens ergens gelezen hebben, wat ze gegeten hebben, met wie ze dat gedaan hebben, en op welke manier dat weer naar buiten kwam. En dat schijnt dan dus 250 miljoen dollar waard te zijn…
Nu is de grap natuurlijk dat die Twitteraars zélf absoluut niet vinden dat hun drollen stinken. Het zijn wat dat betreft net hondjes in een Vondelpark. Ze schijten er lustig op los, en ruiken vol belangstelling aan iedere drol die er door anderen is neergelegd. En pissen er als het moet nog even overheen, omdat de geur een beetje te veel van de norm afwijkt.
Maar het bedrijfsleven heeft er echt schijt aan. Of, om in de metafoor te blijven, juist niet. Want Hyped berichtte onlangs dat maar liefst 93 van de 100 grootste bedrijven ter wereld (nog) niet op Twitter excrementeerden, en van de tien grootste Nederlandse merken is er zelfs niet één officieel vertegenwoordigd. En erop adverteren doet ook geen enkel merk, want dat kan überhaupt nog niet.
Toch zal Twitter ooit eens een echt bedrijfsmodel moeten bedenken dat geld oplevert. Want er lopen echt niet godsgruwelijk veel van die krankjorum investeerders op onze aardkloot rond. En elke dollar die je verbrandt is voor altijd weg.
Maar ach, voor nu geldt in ieder geval weer even dat ‘Twitter gets a new cash injection and time to figure out its business model at an even more leisurely pace’, aldus TechCrunch.
Labels: twitter
Categorie: Commentaar | Geen reacties »