29
Okt
2009
25
Okt
2008
Toekomstmythe
2010: Entertainment and Communication is een korte maar interessante video van Faris Yakob dat (deels) is gebaseerd op zijn vorig jaar gepubliceerde thesis I Believe the Children are our Future (via: Neil Perkin, Sander Duivestein).
De hardcore twitteraar met een smartphone zal zich na afloop van deze video vertwijfeld afvragen, maar dit gebeurt toch nu al? Ja, voor een handjevol mensen geldt dit nu al. De rest zal de komende jaren volgen (of niet).
Het is inderdaad een mythe.
In de toekomst zet je geen dingen meer op het internet, maar maak je er – samen met je intelligent agents – deel van uit. Zoals ik hier en hier schreef.
10
Okt
2006
Voorbeeld: Het internet, 10 jaar na nu
Mijn visie op het internet, die ik gisteren op Marketingfacts.nl plaatste, riep nogal wat vragen op. Wellicht komt een voorbeeld beter over?
Aan de reacties op mijn posting Visie: Het internet, 10 jaar na nu merk ik dat het verschil met het huidige internet niet door iedereen even goed begrepen wordt. Daarom hier een gebruiksvoorbeeld, waarin de voordelen van ‘peer to peer’ communicatie en kunstmatig intelligente apparatuur mooi naar voren komen. Je bent toe aan een uitje, en stapt op de eerste beste vlucht naar ‘t zuiden. Aangekomen in Milaan – een stad waar je nog nooit eerder geweest bent – wijst je PDA je automatisch de weg naar een gereedstaande taxi, omdat je PDA ‘weet’ dat je in vreemde steden altijd een taxi neemt.
Je PDA geeft je vervolgens volautomatisch de tip om naar de Biblioteca Ambrosiana te gaan, omdat je 1) geen afspraken in je agenda hebt, 2) hij ‘weet’ dat je van kunst en techniek houdt en 3) hij – zonder jouw tussenkomt – aan de computer in de taxi heeft gevraagd wat er hier in Milaan zoal te beleven valt. Jij vindt ‘t een leuk idee, en gaat naar die bibliotheek.
Terwijl je daar rondloopt geeft je PDA ineens een seintje: ‘De oorspronkelijke maker van die Mona Lisa mashup die je twee weken geleden van Harry hebt gekregen, en als background van je PC hebt ingesteld, loopt hier ook rond. Zal ik ‘ns kijken of hij/zij wellicht in is voor een gesprekje?’. Je tikt op ‘ja’, en je PDA start terstond een onderhandeling met de PDA van de artiest. Die daardoor het berichtje ontvangt dat er iemand uit Nederland in de bibliotheek rondloopt, met overeenkomende interesses en de vorig jaar door hem ontworpen Mona Lisa mashup als achtergrond op z’n PC.
Hij vindt ‘t leuk om je te spreken, maar heeft nu even geen tijd. Jullie beider PDA’s onderhandelen even om een passender tijdstip te vinden, en maken zelfstandig een reservering in een leuk restaurantje waar je zowel vlees als vegetarisch kunt eten (gebaseerd op de eetgewoonten van jullie beiden). Jullie zijn beiden eens met ‘t voorstel van jullie PDA’s, en bevestigen de afspraak.
Nu ‘weet’ je PDA ineens dat je in Milaan blijft (je hebt de volgende ochtend immers geen afspraken, en je vliegt vrijwel nooit ‘s avonds naar Nederland terug), en gaat ie dus op zoek naar een hotel dat bij jouw wensen past. Zodra hij wat heeft gevonden geeft ie je een seintje, je tikt het tweede hotel uit een lijstje van drie aan en je PDA boekt direct je kamer.
Als je vervolgens naar je hotel wilt, regelt je PDA een taxi voor je als je verder dan pakweg 1 km van dat hotel verwijdert bent, of stippelt hij een mooi wandeltochtje voor je uit, op z’n GPS routeplannertje.
Je wilt echter nog niet naar je hotel, en loopt nog even door de winkelstraten. Prompt krijg je een seintje dat de digitale camera die je in Nederland al een week in back order hebt staan bij een winkel hier gewoon op voorraad is. En daar word je wel blij van. Je loopt bij die winkel naar binnen, koopt de camera en je PDA annuleert automatisch je bestelling bij die veel te trage Nederlandse winkelier.
‘s Avonds eet je gezellig met je nieuwe Italiaanse kennis/vriend, waarmee je direct nog wat extra mashup’s en andere gegevens uitwisselt. En ‘s ochtends wordt je automatisch wat later dan normaal gewekt, omdat je PDA ‘weet’ dat je aardig wat gedronken hebt, en bovendien blijkbaar ‘op vakantie’ bent…
9
Okt
2006
Visie: Het internet, 10 jaar na nu
Klanten vragen mij regelmatig: “Waar gaat het heen, met dat internet?”
Het internet van nu is een verzameling ‘zenders’ (websites), waar je met Google op afstemt. Je browser is een soort TV-tje, en je voorkeurzenders zitten in je bookmarks. Je zapt elke dag weer braaf door je bookmarks heen, en je komt alleen als je er echt naar zoekt zo nu en dan een nieuwe zender tegen. Het internet van straks ziet er compleet anders uit: Er zijn nauwelijks nog websites, en het zoeken met Google is zo ouderwets als ‘t draaien aan de jaren ‘70 TV-antenne op je dak.
Peer to Peer
Het internet van straks bestaat uit kunstmatig intelligente desktop-, laptop- en GSM-applicaties, die ‘peer-to-peer’ contact met elkaar houden en zelfstandig informatie uitwisselen. Applicaties die, doordat je ze gebruikt, jouw voorkeuren en interesses leren kennen, en zodra je ze even niet gebruikt zelfstandig op zoek gaan naar ‘bevriende’ applicaties, om elkaar op de hoogte te houden van wat hun baasjes interesseert en doet, en om hun baasjes – anoniem of met open vizier – met elkaar te laten communiceren.
We gaan dus van een gecentraliseerd internet (servers bij hostingpartijen, viewers bij de consument) naar een internet waarin ieder aangesloten apparaat zowel server als viewer is.
Tracks & Traces
De informatie in dit nieuw vormgegeven netwerk zou volgens de ‘semantic web’ aanhangers met ‘tags’ geördend worden. Ik zie persoonlijk echter meer in ‘tracks & traces’, oftewel ‘de weg die de informatie volgens kunstmatig intelligent herkende patronen zou kunnen afleggen’ en ‘de weg die daadwerkelijk is afgelegd (doordat de gebruikers deze informatie handmatig hebben geaccepteerd en/of bewerkt)’.
We gaan dus van een op eigenschappen gebaseerde informatie-ordening naar eentje die op gebruik gebaseerd is.
Uw idee
Van mijn eerdere toekomstvoorspellingen bleek achteraf pakweg 80% te kloppen. Wat denkt u: is deze voorspelling weer een ‘hit’, of sla ik de plank juist volledig mis?
1
Mei
2001
GSM-toekomst zit in foto’s en beltonen
“Het gebeurt weer! Wederom bejubelt de ganse wereldpers een nieuwe techniek: GPRS! Hoera, het mobiele internet is gered. Razendsnel en spotgoedkoop, wat is het draadloze leven toch mooi… Nou, ik adviseer de met hoge verwachtingen gespannen, ongeduldige consument zich voor te bereiden op een nieuwe teleurstelling.”
1. De halve internetwereld wordt bevolkt door technische newbies die hun gebrek aan historische kennis verdoezelen door hun wereld de nieuwe economie te noemen. En dat is jammer, want dit gedrag kost klauwen met geld en levert de consument weinig of niets op.
Televisie is ooit zwart/wit begonnen, kleur is er later aan toegevoegd. En wel op zo’n manier dat consumenten met zwart/wit televisies nog steeds alle uitzendingen konden bekijken (zij het in zwart/wit natuurlijk). Na kleur kwam teletekst, wat ook weer in het bestaande format is geïntegreerd. En alsof dit nog niet genoeg was is er ook nog high resolution breedbeeld (PAL+) aan het oorspronkelijke signaal toegevoegd.
Upgraden van GSM naar high speed GSM lijkt mij een prima next step: de diverse aanbieders kunnen daarmee immers via hun bestaande netwerk zowel hun trage als snelle klanten bedienen. Het enige werk zit ‘m in het installeren van wat software, het verbreden van de backbone bandbreedte (de weg die een GSM signaal aflegt gaat immers voor 90% door een ondergronds kabeltje) en het wat sneller bijplaatsen van antennes.
2. Hoe komt het toch dat iedereen denkt dat de wensen van de consument door technische mogelijkheden worden bepaald? Er is echt geen hond die niet Maurice heet die op zijn portable telefoon naar TV-commercials gaat kijken. En naar de radio luisteren? Dat gaat stukken beter en goedkoper via FM dan via GSM. Streaming data naar mobiele telefoontjes is de reinste flauwekul.
Mijn voorspellingen: Binnen een paar jaar zullen consumenten worden bediend met een ietwat sneller (GSM?) netwerk, waarover ze foto’s van hun vakantie, hun nieuwe vriendin of hun te kopen woning kunnen versturen (kijk voor portables met ingebouwde digitale camera op de sites van de diverse fabrikanten). Daarnaast kunnen ze zo nu en dan een nieuw ‘wallpapertje’ downloaden (van hun favoriete artiest), eventueel met bijbehorende HiFi beltoontjes.
En binnen dezelfde termijn zullen op bedrijfsterreinen veel snellere netwerken worden aangelegd waarmee laptopgebruikers draadloos kunnen inloggen op hun bedrijfsnetwerk (of het netwerk van een flexfloor verhuurder). En zodra deze netwerken gemeengoed worden beiden de NS en de vliegtuigmaatschappijen soortgelijke verbindingen aan in hun business class.
Google’s Eric Schmidt snapt ‘t niet
Marco Derksen op Upstream.nl:
Eric Schmidt (CEO van Google) geef in een interview door Gartner-analisten Whit Andrews en Hung LeHong tijdens het Gartner Symposium/ITxpo Orlando 2009 zijn visie op hoe het web er in 2015 uit ziet (via: RWW).
Mijn reactie:
Hij snapt het niet, en denkt ook nog eens compleet verkeerd om.
Google wil dat wij al onze documenten in ‘the cloud’ gaan bewaren, en met die cloud bedoelen ze dan Google’s datacenters. En dat willen ze graag omdat dat handig is voor Google: op die manier kunnen zij onze data immers supermakkelijk indexeren, catalogiseren en vindbaar maken. Maar dat is natuurlijk een gigantisch zwaktebod.
Je kunt die datacenters ‘in the cloud’ met bibliotheken vergelijken. Google wil als het ware dat wij al onze boeken niet meer thuis bewaren, maar in zijn bibliotheek. Zodat Google ze lekker makkelijk kan indexeren. Maar veel beter zou ‘t zijn dat Google – op onze uitnodiging – even bij ons langs zou komen om die boeken te indexeren. En vervolgens niet alleen een lijstje maakt van wat er in hun eigen bibliotheek staat, maar van alles wat er in onze boekenkasten staat.
De meeste mensen denken op dit moment helaas nog dat ‘the cloud’ een hele mik online gecentraliseerde functionaliteit en data is. Maar dat is echt absolute nonsens. The cloud van de toekomst is een peer to peer netwerk vol decentrale data en functionaliteit. Waar iedereen deel van uitmaakt, in plaats van alleen maar mee verbindt.
Labels: toekomst, visie
Categorie: Commentaar | Geen reacties »